یك روانشناس خوب باید چه ویژگی هایی داشته باشد

یك روانشناس خوب باید چه ویژگی هایی داشته باشد آچار: علم روانشناسی یكی از حساس‌ترین شاخه‌های علم پزشكی بوده و اگر افراد در انتخاب روانشناس خوب كوتاهی كنند، ممكن است صدمات جبران‌ناپذیری ببینند.


مقدمه

علم روانشناسی یکی از حساس‌ترین شاخه‌های علم پزشکی بوده و اگر افراد در انتخاب روانشناس خوب کوتاهی کنند، ممکن است صدمات جبران‌ناپذیری ببینند. دلیل حساسیت علم روانشناسی نیز تاثیر مستقیم روانکاوی در ذهن و رفتار فرد می‌باشد. معمولا، روانشناسان با تحلیل و بررسی ناخودآگاه انسان اقدام به رفتارشناسی کرده و با پاکسازی افکار غیرمنطقی و مخرب ذهن، سعی در بهبود شرایط روحی بیماران دارند. درمان اختلالات روحی و افسردگی اول از همه به تلاش خود بیمار داشته و روانشناس تنها مانند یک راهنما و معلم دلسوز با ارائه راهکارهای درمانی به آن‌ها کمک می‌کنند. ناگفته نماند که تجربه و مهارت یک روانشناس مهمترین بخش درمانی بوده و قبل از مراجعه باید از توانایی و مهارت آن‌ها مطلع شد. بنابراین یک روانشناس خبره باید دارای فاکتورهایی باشد که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم.

ویژگی‌های یک روانشناس خوب

تفاوت‌های فراوانی بین یک دکتر روانشناس خوب و بد وجود دارد که دانستن آن شما را در انتخاب بهترین پزشک کمک می‌کند.

رعایت شخصیت و حفظ منزلت بیمار

بسیاری از افراد از ترس آنکه قضاوت شوند و مورد تمسخر پزشکان قرار گیرند از مراجعه به آن‌ها خودداری می‌کنند. البته خیلی از آن‌ها حق دارند چراکه برخی پزشکان با رفتار ناپسند خود باعث آزردگی بیماران شده و همین امر روحیه آن‌ها خدشه دار می‌کند. به طور مثال، پزشکان با شنیدن مشکلات بیمار (مادری که به دلیل مساعد نبودن شرایط روحی اقدام به کتک زدن فرزند خود می‌کند) آن‌ها را قضاوت کرده و مورد شماتت قرار می‌دهند. پزشک خوب همواره باید با در نظر گرفتن شان بیمار او را کمک کند، نه اینکه باعث تشدید مشکل روحی او شود.

روانشناس خوب باید رازدار باشد

رازداری یکی از مهمترین اصل‌های پزشکی است. تمامی مراجع دینی و قضایی همواره به رازداری پزشکان تاکید کرده تا بیماران با خیالی آسوده مشکلات خود را با آن‌ها درمیان بگذارند. متاسفانه با گسترش اینترنت و همه‌گیر شدن فضای مجازی برخی پزشکان برای درآمدزایی، اطلاعات سری بیماران خود را به کانال‌های پربازدید می‌فروشند. اطلاعاتی که ممکن است با آبروی بیماران بازی کرده و آن‌ها را دچار آسیب‌های شدید روحی کند.

تلاش برای بهبودی بیمار بجای صمیمی شدن با او

یک دکتر روانشناس خوب نباید با بیمار خود صمیمی شود چراکه ممکن است فرایند درمان به صورت جدی دنبال نشود. بسیاری از افراد بر این باورند که صمیمیت باعث پیشرفت کار و بهبود فرایند درمان می‌شود. اما در علم روانشناسی این مسئله کاملا به گونه‌ی دیگری است و روانشناس باید با جدیت مشکلات بیمار را کشف و به درمان آن بپردازد. صمیمی شدن گاهی باعث می‌شود تا از شرایط کار و درمان فاصله گرفت و پزشک نتواند با جدیت به کار خود ادامه دهد.

تحلیل شواهد و عمل کردن بر مبنای آن

اگر در لابلای شلوغی شهر در جستجوی یک رواشناس خوب در تهران هستید، بهتر است به دنبال پزشکانی باشید که پرونده‌های کمی در طول ماه می‌پذیرند. این امر باعث می‌شود تا آن‌ها شواهد حاکی از رفتار شما را به خوبی بررسی و سپس تحلیل کنند. بررسی دقیق نیاز به زمان دارد و همین امر ایجاب می‌کند تا روانشناسان بیماران کمتری را در طول ماه ویزیت کنند تا بتوانند به خوبی روی پرونده‌ها تمرکز داشته باشند. البته این مسئله هزینه‌های بسیار زیادی را برای بیمار به همراه خواهد داشت، اما موثر است. تصور کنید که یک روانشناس در طول ماه 200 نفر را ویزیت کند. آیا با این شرایط وقت می‌کند رفتار آن‌ها یک به یک تحلیل کند؟

درک بیمار و همزادپنداری با او

یکی از مهمترین فاکتورهایی که یک روانشناس خوب باید داشته باشد، توانایی همزادپنداری او با بیمار است. همزادپنداری به این معنا است که پزشک باید با درک شرایط روحی بیمار و اتفاقاتی که در گذشته برای او رخ داده خود را شریک بداند. این امر باعث می‌شود تا بیمار با انرژی مثبتی که از روانشناس می‌گیرید، با بهره‌گیری از رهنمودهای او برای درمان خود تلاش کند. همانطور که گفتیم تلاش بیماران برای بهبودی بسیار مهم است چراکه پزشکان فرشته نیستند و قابلیت معجزه کردن ندارند. این خود شما هستید که با پذیرفتن راهکارهای او اقدام به بهبود خود می‌کنید.

کمک به افزایش اسقلال فکری بیمار

به طور طبیعی، افرادی که برای حل مشکلات روحی خود به روانشاس مراجعه می‌کنند، استقلال فکری ندارند. چراکه اگر به تنهایی قادر به حل مشکلات خود داشتند هرگز نزد پزشک نرفته و از شخص ثالث درخواست کمک نمی‌کردند. بنابراین یک روانشناس باتجربه با تحسین‌ها و تشویق‌های خود سعی در افزایش استقلال فکری