سازمان شانگهای و اقتصاد ایران- ۳

مذاکره در اجلاس شانگهای ترانزیت را به ایران بازمی گرداند؟

مذاکره در اجلاس شانگهای ترانزیت را به ایران بازمی گرداند؟ آچار: هیات بلندپایه کشورمان فردا درحالی به تاجیکستان می روندکه توسعه روابط با کشورهای عضو سازمان شانگهای می تواند در فعال سازی برخی مزیت های اقتصادی کشورمان همچون ترانزیت ایفای نقش کند.



به گزارش آچار به نقل از مهر، حجت الاسلام سید ابراهیم رئیسی روزهای ۲۵ و ۲۶ شهریور در صدر هیئتی بلندپایه برای حضور در اجلاس سازمان همکاریهای شانگهای به دوشنبه پایتخت تاجیکستان می رود.
سازمانی با ۹ عضو اصلی و ۳ عضو ناظر که ۳ اقتصاد چین، هند و روسیه، از بزرگترین اقتصادهای دنیا، از اعضای اصلی این سازمان هستند. ایران سالهاست عضو ناظر این سازمان بوده و هنوز به عضویت قطعی آن درنیامده است.
همچنین ۴ کشور آسیای میانه که می توانند از اصلی ترین مشتریان ترانزیت ایران خصوصاً برای تبادل کالا با هند بوسیله بندر چابهار باشند، در این سازمان عضویت دارند.
روسیه و هند دو کشوری با تبادل کالایی سالانه ۱۱ میلیارد دلاری، در این سازمان اقتصادی عضوند که می توانیم بخش مهمی از تجارت این دو کشور و ترانزیت کالاهای تبادلی میان آنها را به خاک ایران منتقل نماییم.
ضمن این که ایران همراه سایر کشورهای این سازمان (به استثنای هند) عضو ابتکار راه-کمربند چین هستند که با حمایت صندوق بین المللی راه ابریشم، مبادرت به گسترش زیرساخت های خود کرده اند؛ ایران با وجود داشتن سهام در این صندوق، تا کنون تسهیلاتی برای گسترش زیرساخت های حمل و نقلی خود دریافت نکرده است.
کارشناسان اقتصادی معتقدند باتوجه به تلاش کشورهای رقیب و حتی کشورهای همسایه برای انتقال ترانزیت کالا به خاک خود و حذف ایران از کریدورهای مهم منطقه ای خصوصاً کریدور شمال-جنوب با راه اندازی کریدورهای موازی خصوصاً لاجورد، عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای می تواند فرصتی برای افزایش تبادلات تجاری با این کشورها و کشاندن قسمتی از عبور کالاهای درحال تبادل میان کشورهای مهم آسیایی به خاک خود باشد.
مدیرکل تجاری سازی وزارت راه: چسبندگی اقتصادی ما با اعضای «شانگهای» کم است
امین ترفع، مدیرکل دفتر تجاری سازی و امور تشکل های وزارت راه و شهرسازی در گفت و گو با خبرنگار مهر درباره نتایج عضویت قطعی ایران در سازمان همکاری شانگهای بر ترانزیت و صنعت حمل و نقل کشورمان اظهار نمود: کشورهای عضو شانگهای در منطقه ای که ما قرار داریم، تأثیرگذاری مهمی بر برنامه های حمل و نقلی دنیا به ویژه چین و روسیه دارند.
۳ کریدور منطقه ای مشترک میان ایران و شانگهای: کریدور شمال-جنوب، ابتکار راه-کمربند، کریدورهای اکو
وی اضافه کرد: بزرگترین برنامه های توسعه حمل و نقلی که در منطقه قرار دارد، یا تحت حمایت چین است یا روسیه؛ یکی از بزرگترین برنامه های جهانی حمل و نقل نیز ابتکار کمربند-راه چین است که همه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای به استثنای هند، در آن عضو هستند و شامل پاکستان، چین، روسیه و آسیای میانه (قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان و ازبکستان) می شود؛ این کشورها نقش کلیدی در زمینه جاده ابریشم دارند.
این مقام مسئول در معاونت حمل و نقل وزارت راه و شهرسازی افزود: یکی از اصلی ترین کریدورهایی که از ایران می گذرد، کریدور شمال-جنوب است که به جز چین و پاکستان، سایر کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای، در این کریدور عضویت دارند و نقطه اشتراک مهمی با این کشورها شمرده می شود.
وی به کریدورهایی که از کشورهای عضو اکو می گذرد اشاره و اشاره کرد: همه کشورهای آسیای میانه به همراه پاکستان، همزمان عضو دو سازمان اقتصادی اکو و شانگهای هستند که افغانستان نیز بااینکه عضو سازمان شانگهای نیست، اما به علت قرابتی که با کشورهای آسیای میانه و ایران و پاکستان دارد، یکی از کشورهایی است که در کریدورهایی که به چین می رود، گنجانده شده است.
ترفع توافق نامه های حمل و نقلی منطقه ای را تصریح کرد و اضافه کرد: این جریان تجارت است که چرخه حمل و نقل را به راه می اندازد و کریدورها و توافق ها نامه های حمل و نقلی منطقه ای را اثرگذار می کند؛ هر چه چسبندگی اقتصادی ما با این کشورها بیشتر شود، طبیعی است که حمل و نقل هم توسعه می یابد.
وی اشاره کرد: سطح تبادلات اقتصادی ما با کشورهای آسیای میانه به جز افغانستان، چندان زیاد نیست و اگر آمار تجارت ایران با این کشورها را بررسی کنید، با اعداد و ارقام اثرگذاری مواجه نمی شوید؛ اما عضویت در سازمان همکاری شانگهای بعنوان یک نهاد قدرتمند، این فرصت را به ما کی دهد که چسبندگی های تجاری-اقتصادی خودرا به شکلی تقویت نماییم که بر جریان حمل و نقل هم تأثیر بگذارد.
«شانگهای» همسایه ماست؛ بی واسطه یا با واسطه
مدیرکل دفتر تجاری سازی و امور تشکل های وزارت راه و شهرسازی تاکید کرد: ما ارتباط حمل و نقلی با همه این کشورها داریم؛ برخی از آنها همسایه خاکی، تعدادی آبی و برخی هم با واسطه یکی دو کشور، در نزدیکی و منطقه ما قرار دارند که می توانیم ارتباطات حمل و نقلی با همه آنها داشته باشیم؛ زیرساخت های لازم برای توسعه حمل و نقل با این کشورها وجود دارد اما این که علت فقدان راندمان کافی در این زیرساخت ها چیست؟، به ارتباطات تجاری ما با این کشورها برمی گردد.
وی بیان کرد: عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای باید به زمینه ای برای تقویت تجارت ما با سایر کشورهای عضو تبدیل گردد و طبیعی است حمل و نقل هم به همان نسبت افزایش می یابد.
چگونه افزایش تجارت با افغانستان به توسعه پایدار حمل و نقل منجر شد؟
ترفع روابط چند میلیارد دلاری ایران و افغانستان را متذکر شد و اظهار داشت: همیشه و بصورت شبانه روزی مسیرهای حمل و نقلی و مرزهای مشترک ایران و افغانستان بدون توقف درحال فعالیت است؛ اگر توقف کوچکی در این روابط ایجاد شود، شاهد صف های طولانی کامیون ها در مرزهای ایران و افغانستان خواهیم بود؛ همین اتفاق را اگر بتوانیم بوسیله سازمان همکاری شانگهای، با سایر کشورهای عضو تقویت نماییم، طبیعی است که اثر مستقیم بر تبادلات مرزی با کشورهای عضو، توسعه ترانزیت با آسیای میانه و افزایش شبکه حمل و نقلی خواهد داشت.
عضویت در سازمان شانگهای، توسعه ترانزیت را در پی دارد؟
دبیر شورای ساماندهی مبادی ورودی و خروجی کشور درباره تأثیر عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای بر توسعه ترانزیت از خاک کشورمان بیان کرد: یک سری برنامه های ترانزیتی و حمل و نقلی در منطقه ما درحال اجراست که از کشورهایی خارج از منطقه هدایت می شوند مانند برنامه کَرِک که آمریکا از آن حمایت می کند؛ بانک ADB (بانک توسعه آسیایی Asian Development Bank) هم درحال حمایت مالی از این برنامه است.
فقط گسترش زیرساخت ها مهم نیست؛ توسعه تجارت هم باید داشته باشیم
وی اضافه کرد: کشورهای عضو این برنامه (کَرِک) هم به علت شرایط اقتصادی ای که دارند، تابع کشوری هستند که از آنها حمایت مالی می کند؛ البته برنامه کَرِک به گسترش زیرساخت های حمل و نقلی محدود نمی گردد و به دنبال افزایش تجارت میان کشورهای ذیل این برنامه است؛ در این برنامه موانع تجاری برداشته می شود و مرزها بصورت پنجره واحد (Unique Window Systems) اداره می شود؛ به این معنا که بجای آنکه دو بار در هر دو سوی مرزها، کنترل های جداگانه صورت گیرد، یک دفعه کنترل انجام می شود و کالا بدون توقف، عبور می کند که هزینه تجارت را بین این کشورها می کاهد.
سهم اندک تجارت ایران از تبادلات تجاری میان اعضای شانگهای
ترفع افزود: چین روسیه، هند و پاکستان بزرگترین اقتصادهای سازمان همکاری شانگهای هستند؛ اگر سهم تجارت ایران با این کشورها نسبت به تجارت آن کشور با بقیه اعضای اصلی را مقایسه نماییم، می بینیم که سهم تجارت ایران ناچیز است؛ شاید بتوانیم با مذاکره، برای مدت کوتاهی ترانزیت کالا میان این کشورها را به ایران منتقل کنیم؛ اما تا آن زمان که موانع تجارت را برنداریم و درب های تجاری را به سمت این کشورها بازگشایی نکنیم، چندان مقدور نخواهد بود که ترانزیت پایدار و طولانی مدت را در ایران اجرا نماییم.
۳ مسیری که صاحب کالا می تواند برای تجارت میان آسیا و اروپا انتخاب کند
وی اذعان کرد: بعنوان مثال صاحب کالا برای عبور بار از یک کشور آسیایی به اروپا، چند مسیر پیش رو دارد؛ یکی این که از مسیر روسیه (جاده ابریشم یخی) یا مسیر ترنس-سیبرین بار را عبور دهد؛ مسیر دوم از دریای خزر است و مسیر سوم نیز، ترانزیت کالا از خاک ایران خواهد بود.
ترانزیت کالا از خاک ایران، برای صاحبان کالا ترجیح دارد؟
مدیرکل تجاری سازی و امور تشکل های وزارت راه و شهرسازی اظهار داشت: بدین سبب صاحب کالا به جهت اینکه بتواند از بین این سه مسیر یکی را انتخاب نماید، چند فاکتور را در نظر می گیرد: ۱. زمان ۲. هزینه و ۳. امنیت بار و اطمینان از بیمه شدن بار در مبدأ و تحویل بدون مشکلِ آن در مقصد است.
وی تاکید کرد: در این جریان رقابت هر چه بتوانیم این ۳ فاکتور را برای تجار بین المللی تقویت، بهینه و رقابتی تر نماییم می توانیم سهم بیشتری از جریان عبور کالا داشته باشیم. البته موانع مالی و تجاری برای باز کردن درب های کشور به سمت اعضای سازمان شانگهای وجود دارد که باید بوسیله مذاکرات سیاسی این موانع برداشته شود.
ترانزیت شرق به غرب خاک ایران؛ به صرفه تر و امن تر از آسیای میانه
ترفع افزود: بطورمثال صاحب کالا ارزیابی می نماید که مسیر ترنس-سیبرین را یک هفته ای طی می کند؛ مسیر میانی از دریای خزر عبور می کند شامل تردد ترکیه به بنادر شرق دریای خزر مانند اکتائو یا ترکمن باشی و سپس آسیای میانه و چین ۱۴ روزه طی می شود و مسیری که از خاک ایران عبور می کند، ۱۲ روزه است؛ پس مسیر ایران رقابتی تر است. همین طور هزینه عبور از ایران به علت داشتن زیرساخت های باکیفیت جاده ای، نسبت به سایر کریدورها کمتر است؛ درباب امنیت نیز پوشش های بیمه ای بین المللی از طرف صاحب کالا بررسی می شود. امنیت بالا در راه ایران، یکی از با اهمیت ترین فاکتورها خواهد بود. هر چه قدر این فاکتورها را تقویت نماییم، دست بالاتر در ترانزیت را داریم.


منبع:

1400/06/24
20:59:47
0.0 / 5
203
تگهای خبر: ارز , اقتصاد , بانك , بیمه
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۶ بعلاوه ۴
آچار a4f.ir
a4f.ir - حقوق مادی و معنوی سایت آچار محفوظ است

آچار

مرکز فروش ابزار