چرا تولیدکننده لوازم خانگی موظف به افزایش قیمت می شود؟
به گزارش آچار، وقتی ماده اولیه ای که ستون فقرات تولید است مدام افزایش دارد چطور میتوان برای تولید برنامه ریزی داشت!
به گزارش آچار به نقل از خبر آنلاین، پازوکی رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی درباب علل افزایش قیمت لوازم خانگی در بازار که توسط تولیدکنندگان انجام شده است؛ اظهار داشت: افزایش قیمت لوازم خانگی را نباید صرفا به تصمیم تولیدکننده تقلیل داد. حقیقت این است که تولیدکننده نه فقط از این وضعیت سود نمی برد، بلکه خود یکی از متضرران اصلی است. این که گفته شود تولیدکننده هر زمان که بخواهد قیمت را زیاد می کند، تحلیل دقیقی نیست. وقتی قیمت بالا می رود، قدرت خرید مردم کاهش می یابد و فروش افت می کند؛ بنابراین حاشیه سود تولیدکننده هم کم می شود. ازاین رو افزایش قیمت الزاماً به معنای سود بیشتر تولیدکننده نیست.
جهش ۶۰ تا ۷۶ درصدی مواد اولیه فولادی در پنج ماه؛ شوک به ستون فقرات تولید
تسنیم در خبری نوشت: وی با استناد به داده های بورس کالا در فاصله مهر تا بهمن ۱۴۰۴ می گوید: قیمت پایه انواع ورق های فولادی در این بازه پنج ماهه روندی کاملا صعودی و شتاب دار داشته است. در تعدادی اقلام، جهش به حدود ۶۰ الی ۸۰ درصد رسیده که برای یک ماده اولیه صنعتی در چنین مدت کوتاهی، بی سابقه و بحران زا است. این افزایش محدود به یک محصول خاص نیست بلکه کل زنجیره فولاد را دربر گرفته است.
به گفته وی، وقتی ماده اولیه ای که ستون فقرات تولید است در چند ماه چنین افزایشی را تجربه می کند، چطور می توان برای تولید برنامه ریزی میان مدت یا طولانی مدت داشت؟ تولیدکننده با هزینه هایی روبروست که حتی در طول یک هفته هم قابل پیشبینی نیست.
شکاف عجیب قیمت های مواد اولیه پتروشیمی با بازار جهانی
رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی افزود: مبحث جهش قیمتی مواد داولیه تنها به فولاد محدود نمی گردد. مواد اولیه پتروشیمی هم بگفته رئیس اتحادیه با رشد قابل توجهی همراه بوده اندف او در اینباره توضیح می دهد:
وی خاطرنشان کرد: برخی گریدهای پلیمری که در قطعات یخچال، ماشین لباسشویی و سایر لوازم خانگی کاربرد گسترده دارند، با قیمتی بین ۳۰ تا حتی ۱۵۶ درصد بیشتر از نرخ های جهانی به تولیدکننده داخلی فروخته می شوند. این یعنی تولیدکننده ایرانی ماده اولیه را چندین برابر قیمت جهانی دریافت می کند؛ در حالیکه همان محصول نهائی باید با کالای خارجی رقابت کند.
به گفته پازوکی، سوالی که اینجا مطرح می شود این است که چرا دولت نظارتی بر قیمت گذاری مواد اولیه در صنایع مادر انجام نمی دهد؟ نه فقط نظارتی بر نحوه قیمت گذاری صورت نمی گیرد بلکه در نحوه توزیع مواد اولیه هم ایرادهای اساسی وجود دارد، تولیدکننده تنها ۳۰ تا ۴۰ درصد از نیاز خویش را می تواند بوسیله بورس کالا تأمین کند. ۶۰ تا ۷۰ درصد باقی مانده باید از بازار آزاد تهیه شود؛ بازاری که قیمت آن به مراتب بیشتر از بورس است و نظارت مؤثری هم بر آن اعمال نمی شود.
تولیدکننده ناچار است مواد اولیه داخلی را حتی بیشتر از نرخ جهانی و فراتر از قیمت بورس خریداری کند تا خط تولید متوقف نشود.
تخصیص ارز؛ صفی که با صدور مجوزهای بی ضابطه طولانی تر شده است
به گفته رئیس اتحادیه، یکی دیگر از چالش های جدی صنعت، کاهش محسوس تخصیص ارز نسبت به سال قبل است. تولیدکننده حقیقی امروز ماه ها در صف دریافت ارز می ماند. در حالیکه به علت صدور گسترده و بعضاً بی ضابطه مجوزها، تعداد زیادی واحد غیرواقعی یا کم فعالیت هم در همین صف قرار گرفته اند. نتیجه این می شود که منابع محدود ارزی بین واحدهای مختلف تقسیم می شود و تولیدکننده فعال با کمبود جدی مواجه می شود.
او باور دارد سیاست تسهیل صدور مجوزها، باآنکه در ظاهر با هدف افزایش رقابت اجرا شد، اما در عمل نتایج زیان باری داشته است. تولیدکنندگان حقیقی ماه ها در صف تخصیص ارز می مانند. در این بین، صدور گسترده و بی ضابطه مجوزها سبب شده افراد و واحدهایی که تولید حقیقی ندارند هم در همین صف قرار بگیرند.
به گفته پازوکی، خیلی از این واحدها صرفا با دریافت پروانه بهره برداری، ارز و مواد اولیه دریافت می کنند اما تولیدی ندارند و حتی بعضاً مواد را در بازار آزاد به تولیدکننده حقیقی عرضه می کنند.
افزایش قیمت لوازم خانگی ؛ اجبار بقا، نه انتخاب سودآور
رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگید در جواب این پرسش که آیا افزایش ۴۰ یا ۵۰ درصدی قیمت لوازم خانگی به نفع تولیدکننده است، او می گوید: وقتی مواد اولیه با دلار ۷۰ هزار تومانی خریداری شده و امروز همان مواد با مبنای ۱۴۰ هزار تومان تأمین می شود، تولیدکننده اگر قیمت را اصلاح نکند، عملا امکان تولید جدید را از دست می دهد. اما حتی با افزایش قیمت هم به علت افت شدید قدرت خرید مردم، فروش کاهش می یابد و سود حقیقی بالا نمی رود. همزمان قدرت خرید مردم بشدت کم شده و حجم فروش افت کرده است. در چنین شرایطی حاشیه سود تولیدکننده نه فقط افزایش نمی یابد، بلکه کاهش پیدا می کند
نقش دولت، وزارت صمت و سازمان حمایت؛ دفاع از تولید یا نظاره گری؟
وی خاطرنشان کرد: نقش دولت دراین میان تعیین کننده است. وزارت صمت و سازمان حمایت باید نظارت ریشه ای و مؤثر بر صنایع مادر داشته باشند. چرا بر افزایش نجومی قیمت مواد اولیه فولادی و پتروشیمی نظارت کافی وجود ندارد؟ چرا فاصله قیمت داخلی با نرخ جهانی کنترل نمی شود؟ کنترل قیمت مواد اولیه، ساماندهی تخصیص ارز و مدیریت اعطای مجوزها اقدامات جدی تری انجام دهد. در بحث تخصیص ارز باید سازوکاری طراحی شود که اولویت با تولیدکننده حقیقی باشد، نه واحدهای صوری. نمی توان از یک سو شعار دفاع از تولید داد و از طرفی اجازه داد هزینه های تولید روزبه روز غیرقابل کنترل شود. نمی توان فقط در زمان افزایش قیمت، تولیدکننده را مورد پرسش قرار داد اما نسبت به ریشه های افزایش هزینه تولید سکوت کرد.
او همینطور تاکید می کند که تقویت قدرت خرید مردم بخش جدایی ناپذیر حل مساله است: اگر مصرف کننده توان خرید نداشته باشد، چرخه تولید هم متوقف می شود. دفاع از تولید بدون توجه به تقویت تقاضا، چاره کاملی نخواهد بود. نمی توان از یک سو شعار دفاع از تولید داد و از طرفی اجازه داد هزینه های تولید روزبه روز غیرقابل کنترل شود، اگر مقرر است از تولید ملی حمایت شود، باید از شعار عبور نماییم و به سراغ اصلاحات ساختاری برویم؛ در غیر این صورت، هم تولیدکننده تضعیف می شود و هم مصرف کننده.
۲۱۷
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب